ایمپلنت هوشمند دندان با قابلیت رشد مجدد بافت عصبی

دانشمندان دانشگاه تافتس ایمپلنتی جدید طراحی کرده‌اند که با لایه‌ای زیست‌تجزیه‌پذیر پوشیده شده است. این لایه حاوی سلول‌های بنیادی و پروتئینی خاص است که هنگام حل شدن در بدن، به بازسازی بافت عصبی کمک می‌کند و امکان برقراری ارتباط عصبی مجدد را فراهم می‌سازد.

ایمپلنت‌های دندانی سنتی گرچه ظاهری مشابه دندان طبیعی دارند، اما نمی‌توانند عملکرد حسی دندان واقعی را بازسازی کنند. این ایمپلنت‌ها مستقیماً به استخوان فک جوش می‌خورند و هیچ ارتباط عصبی با مغز ندارند، در نتیجه بیمار حس فشار یا بافت غذا را درک نمی‌کند.

این ایمپلنت دارای نانوالیاف فشرده‌ای است که پس از کاشت، مانند فوم حافظه منبسط می‌شوند و فضای دندان از دست‌رفته را پر می‌کنند. این فرآیند بدون آسیب به اعصاب اطراف انجام می‌شود و برخلاف روش‌های سنتی، نیازی به بریدن یا حذف بافت‌های عصبی نیست.

آزمایش‌ها روی موش‌ها نشان داده‌اند که این ایمپلنت‌ها بدون التهاب یا پس‌زدگی در محل باقی می‌مانند. تصویربرداری‌ها نیز حاکی از وجود فاصله‌ای بین ایمپلنت و استخوان هستند، که نشان می‌دهد اتصال از طریق بافت نرم صورت گرفته و احتمال رشد عصب وجود دارد.

محققان تافتس در مرحله بعدی قصد دارند بررسی کنند آیا اعصاب جدید واقعاً اطلاعات حسی را به مغز منتقل می‌کنند یا نه. در صورت موفقیت، این فناوری نه‌تنها در دندان‌پزشکی، بلکه در زمینه ایمپلنت‌های استخوانی مانند مفصل ران نیز کاربرد انقلابی خواهد داشت.

منبع: دندال